Alicja Bienicewicz

Alicja Bienicewicz (5. 01. 1954 – 13. 08. 2012)  aktorka, absolwentka Wydziału Aktorskiego krakowskiej PWST (1977).
Począwszy od głośnego w 1978 roku debiutu w roli Iwony w przedstawieniu Iwony księżniczki Burgunda Gombrowicza w reżyserii, również wówczas debiutującego, Krystiana Lupy, związała swe aktorskie losy z zespołem Narodowego Starego Teatru.  
Kilkadziesiąt ról zagranych na rodzimej scenie, a także gościnnie w innych teatrach, pokazuje jak złożone i wielorakie było jej aktorstwo.
Alicja Bienicewicz – o „duszy” kruchej jak porcelana, subtelna, pełna zniuansowanego napięcia, refleksyjna, zajmowała najtrudniejszą do zdobycia w teatrze przestrzeń. Największy wpływ na jej aktorską drogę miała przez wiele lat powracająca współpraca z Krystianem Lupą. W odrębny, metafizyczny świat jego przedstawień wpisane są kreacje artystki – utkane z emocjonalnej prawdy, delikatnych półtonów, maksymalnej koncentracji. Pokaleczona kobiecość Iwony, jej lęki i kompleksy były początkiem zmagań artystki z kobietami neurastenicznie wrażliwymi jak Melanto w Powrocie Odysa i Służąca w Bezimiennym dziele  po odważną, wyzwoloną i bezwzględną w swym egocentryzmie Reginę w Marzycielach Musila czy zatopioną w onirycznym śnie Melittę Lampenbogen w Mieście snu Kubina. Całkowite zjednoczenie wizji aktorki i reżysera nastąpiło w roli zamkniętej w kokonie kobiecej uległości Gertrudy Hentjen z Lunatyków I wg  Brocha (za tę rolę otrzymała Nagrodę im. Aleksandra Zelwerowicza dla najlepszej aktorki roku 1995), biernej w swym oddaniu Gertrudy Esch z Lunatyków II. Zaskoczyła ironicznie potraktowanymi postaciami Zofii Pawłowy i Tatiany w inscenizacji Mistrza i Małgorzaty wg Bułhakowa.
Praca pod kierunkiem Andrzeja Wajdy to role bardzo różne gatunkowo: kabaretowej diwy La Francatu w Z biegiem lat, z biegiem dni…wg scen. Olczak-Ronikier, rozpaczającej po stracie dzieci, milczącej Eurydyki w Antygonie Sofoklesa i twardej w swej chłopskiej mądrości Czepcowej w Weselu  Wyspiańskiego. Odnalazła się również w analitycznym świecie przedstawień Jerzego Jarockiego (Sen o Bezgrzesznej, Ślub, Sen srebrny Salomei, Faust), wysublimowanej przestrzeni teatralnej Jerzego Grzegorzewskiego – w jednym z poruszających wcieleń Matki w Dziadach – dwunastu improwizacjach, czy jako Molierowska Arsena w oryginalnej interpretacji Mizantropa w reżyserii Krzysztofa Nazara. Mieszaniną komicznego absurdu i groteski była jej Donna Scabrosa Macabrescu w Gyubalu Wahazarze  Witkacego w reżyserii Romany Próchnickiej. Talent wokalny artystki w szczególny sposób wykorzystała w swoich muzycznych przedstawieniach Marta Stebnicka: w granym z wielkim powodzeniem w Starym Teatrze Romansie z wodewilu  Krzemińskiego, a także w Porcie wielkim jak świat przedstawieniu opartym na twórczości Jacques’a Brela (Teatr Ludowy) i Placu Merkurego (Teatr Stu) na motywach twórczości Gałczyńskiego, zaś Krzysztof Orzechowski powierzając jej rolę Pani Peachum w Operze żebraczej  Gay’a (Teatr Ludowy). Bardzo istotnym wydarzeniem w jej aktorskiej biografii ostatnich lat była rola Raniewskiej w łamiącym czechowowskie stereotypy przedstawieniu Wiśniowego sadu w reżyserii Remigiusza Brzyka, przejmująca w swej walce z czasem Winni w Cudownych dniach  Becketta w reżyserii Marka Kędzierskiego i wpisana w egzystencjalne lęki rola Helen Morris w Trzech stygmatach Palmera Eldritcha w reżyserii Jana Klaty. Entuzjastycznie przyjęto Rachelę w Weselu Wyspiańskiego (zagraną gościnnie w kieleckim Teatrze im. Stefana Żeromskiego), a także dwukrotną interpretację Jokasty w Edypie Sofoklesa i Edypie. Tragedii nowohuckiej wg Sofoklesa w reżyserii Bartosza Szydłowskiego (Teatr Łaźnia Nowa).Zaskoczyła „zabawą formalną” wcielając się w postać Oficera Gwardii Królewskiej w na wskroś nowoczesnej inscenizacji Molierowskiego Tartuffa w reżyserii Mikołaja Grabowskiego.
Elżbieta Bińczycka            
 

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Wyczyść
Wyszukaj:

Antygona

Zobacz >

Bądźmy poważni na serio

Zobacz >

Bezimienne dzieło

Zobacz >

Bracia Karamazow

Zobacz >

Cudowne dni

Zobacz >

Dom, który zbudował Jonathan Swift

Zobacz >

Don Juan

Zobacz >

Dziady - dwanaście improwizacji

Zobacz >

Faust cz.I

Zobacz >

Głosy przeszłości

Zobacz >

Gra o Każdym

Zobacz >

Gyubal Wahazar

Zobacz >

Iwona księżniczka Burgunda

Zobacz >

Król umiera czyli ceremonie

Zobacz >

Lot nad kukułczym gniazdem

Zobacz >

Lunatycy - Esch, czyli Anarchia

Zobacz >

Lunatycy - Huguenau czyli Rzeczowość

Zobacz >

Marzyciele

Zobacz >

Miasto snu

Zobacz >

Mistrz i Małgorzata

Zobacz >

Mizantrop

Zobacz >

Mord w katedrze

Zobacz >

Operetka

Zobacz >

Oresteia

Zobacz >

Peer Gynt

Zobacz >
Narodowy Stary Teatr w Krakowie tel. 48 12 4228566, 48 12 4228020 wew. 134 fax 12 2927512 e-mail:muzeum@stary.pl
Copyright 2011