Kruki

Autor: Henri Becque przedstawienia tego autora >

Reżyser: Roman Niewiarowicz przedstawienia tego reżysera >

Scenografia: Tadeusz Kantor przedstawienia tego scenografa >

Obsada:

Vigneron : Józef Dwornicki przedstawienia >

Pani Vigneron: Zofia Jaroszewska przedstawienia >

Maria: Maria Bogurska przedstawienia >

Blanka : Alicja Kamińska przedstawienia >

Judyta : Melania Kamińska przedstawienia >

Gaston: Ryszard Zaorski przedstawienia >

Jerzy : Julian Jabczyński przedstawienia >

Teissier : Marian Jastrzębski przedstawienia >

Bourdon : Wojciech Ruszkowski przedstawienia >

Merckens : Czesław Łodyński przedstawienia >

Dupuis: Andrzej Kruczyński przedstawienia >

Rozalia: Jadwiga Korecka przedstawienia >

August : Tadeusz Mroczek przedstawienia >

Lekarz: Antoni Żuliński przedstawienia >

Pani de Saint - Genis: Zofia Tymowska przedstawienia >

Lefort: Ambroży Klimczak przedstawienia >

* rola dublowana

Opis:

[...] Reżyser, Roman Niewiarowicz, odniósł w tym przedstawieniu poważny sukces. Potrafił z długiej i ponurej sztuki stworzyć interesujący spektakl, pozbawiony brutalnych scen, właściwych naturalizmowi, trudnych dziś artystycznie do strawienia. Wysiłek adaptacji, przy zachowaniu idei autora, poszedł w kierunku realizmu krytycznego i to udało się całkowicie. Wśród aktorów na pierwszy plan wybijają się Z. Jaroszewska i M. Jastrzębski. Jaroszewska jako p. Vigneron zademonstrowała nam jeszcze jedną doskonałą rolę z bogatego wachlarza swych osiągnięć aktorskich. Tym razem była to prymitywna mieszczka przebrana w pyszne suknie, w miarę uczciwa i naiwna, której spokój domowy, miłość rodzinna i wiara w dobre intencje ludzkie przysłoniły rzeczywiste spojrzenie na otaczający ją świat. Jastrzębski w roli Teissier wspólnika p. Vigneron pokazał kreację wysokiej klasy. Znamy Jastrzębskiego jako pełnego wewnętrznego ciepła aktora. Tu stworzył kostycznego starca, z wyrafinowaną beznamiętnością zdążającego do celu, do zawładnięcia spuścizną majątkową wdowy[...]Dekoracje i stroje są wielkim triumfem Tadeusza Kantora. Tak pięknych zestawień kolorystycznych  nie oglądaliśmy dawno w teatrze krakowskim. Kantor wykazał duże wyczucie stylu i umiejętność ubrania kobiet na scenie [...]

 Tadeusz Kwiatkowski, Kruki w Starym Teatrze w Krakowie, Dziennik Polski Kraków A-Z 27-28.07.1952

 

(...)Reżyser sztuki, Roman Niewiarowicz, dokonał wielkiej, pożytecznej pracy przez opracowanie tekstu, skrócenie go prawie o połowę, stonowanie zbytnich akcentów naturalistycznych, które byłyby dziś zupełnie niestrawne. Nadał sztuce także odpowiednie tempo, a przede wszystkim słuszny klimat, umiejętnie podkreślając ważne akcenty społeczne. Trudności nie do pokonania znalazł jednak u większości tych artystów, którymi rozporządzał w swej pracy. Większość bowiem pierwszoplanowych aktorów nie potrafiła nagiąc się do atmosfery sztuki, jakby nie rozumiejąc, kim są w niej, w jakiej są epoce, w jakim kraju. Nieporozumieniem jest postać pani Vigneron w interpretacji Zofii Jaroszewskiej, która deklamuje z afektacją, nieraz z patosem, ale nie odtwarza dorobkiewiczkowskiej mieszczki, kłóci się swą grą ze słowami, jakie wygłasza.[...]Tadeusz Kantor zaprojektował bardzo przekonujące wnętrze salonu dorobkiewiczowskiego oraz trafne wnętrze nędznej izdebki zrujnowanych kobiet. W całości przedstawienia widać wyraźnie wielką pracę reżysera, odczuwa się staranność wypracowania, niestety, nieodpowiednio dobrana spora ilość wykonawców uniemożliwiła pełną wymowę sztuki. Mimo tych niedociągnięć przedstawienie jest interesujące i stanowi dodatnią pozycję w repertuarze Starego Teatru(...)

Witold Zechenter, Kruki Nowa premiera Państw. Starego Teatru, Echo Krakowskie 04.08.1952