Masara

Autor: Marius Ivaškevičius przedstawienia tego autora >

Reżyser: Stanisław Mojsiejew przedstawienia tego reżysera >

Scenografia: Władimir Kowalczuk przedstawienia tego scenografa >

Obsada:

Biedna – Krewna ofiar w Holandii,Matka poległego syna w Piekle : Aldona Grochal przedstawienia >

Matka w Donbasie, Matka w Holandii, Główny jeniec w Piekle : Małgorzata Gałkowska przedstawienia >

Córka w Donbasie, Córka w Holandii, Aktorka Beata w niewoli w Piekle : Paulina Kondrak przedstawienia >

Słodka – Przedstawicielka rządu Holandii, Aktorka w Piekle : Katarzyna Krzanowska przedstawienia >

Pusia – Aktorka w sali, Wiedźma w Piekle : Paulina Puślednik przedstawienia >

Czuła – Krewna ofiar w Holandii, Matka poległego syna w Piekle*: Anna Radwan przedstawienia >

Czuła – Krewna ofiar w Holandii, Matka poległego syna w Piekle*: Lidia Duda przedstawienia >

Żołnierz w Donbasie, ekstremista w Holandii, Jeniec wojenny Stanisław Nowopolski w Piekle : Bogdan Brzyski przedstawienia >

Syn w Donbasie, Syn w Holandii, Jeniec wojenny Tadeusz Iwaszkiewicz w Piekle*: Maciej Charyton przedstawienia >

Syn w Donbasie, Syn w Holandii, Jeniec wojenny Tadeusz Iwaszkiewicz w Piekle*: Grzegorz Grabowski przedstawienia >

Gancarczyk Ojciec w Donbasie, Ojciec w Holandii, Oficer Piotr Stolczyk w niewoli w Piekle : Roman Gancarczyk przedstawienia >

Żołnierz w Donbasie, ekstremista w Holandii, Jeniec wojenny Marcin Niepokój w Piekle : Zbigniew W. Kaleta przedstawienia >

Masara - Zwolniony z zespołu aktor w sali, Masara w Piekle : Radosław Krzyżowski przedstawienia >

* rola dublowana

Opis:

Efektowna, wystawiana już w kilku krajach sztuka Mariusa Ivaškevičiusa w znakomitym przekładzie Agnieszki Lubomiry Piotrowskiej to mocna i jednocześnie niepoprawnie śmieszna groteska z elementami stylu gore o eskalacji zła w dzisiejszym świecie, o spirali przemocy, której nikt nie zamierza przerwać, o nietolerancji, odrzucaniu wyśmiewanej politycznej poprawności, braku empatii i zasad. O tchórzostwie i heroizmie. I kompletnej niemożności porozumienia. Na takim gruncie z łatwością mnożą się tajemnicze wirusy herpes – tajna broń wszelkiego zła. „Wyobraź sobie, siedzą w systemie nerwowym człowieka, przyczajone – głodne, nic nie żrą. (…) Czekają na sygnał, kiedy przeziębienie, albo inny wirus się wedrze i cały system immunologiczny rzuci się do walki. No i wtedy nadchodzi herpes. Daje rozkaz do ataku i wojownicy ruszają rozstrzygać historię – cała ta głębinowa armia kroczy śladami swoich dziadów i pradziadów” – tłumaczy tytułowy Masara, atrakcyjne wcielenie zła. Bo zło jest sexy, zło to adrenalina. Genialnie sprzedaje się w internecie, co spektakl pokazuje z ironiczną dosłownością. Dlatego na zło najłatwiej odpowiedzieć złem, wstawić hasło na sztandary i rzucić się wrogom do gardła. Dobro gra fair, jest słabe, nieefektowne i nudne – nie ma żadnych szans: czy ktoś dzisiaj naprawdę myśli o nadstawianiu drugiego policzka? Czy w finale kiełkuje cień nadziei? – to pytanie do wszystkich widzów…Aktorzy dali szansę przedstawieniu, bo uwierzyli w dramat i jego przesłanie. Weszli w makabryczny świat „Masary” bardzo mocno i bez zabezpieczeń. (…) Radosław Krzyżowski w obrazoburczej przemowie obrazującej poglądy dużej części także polskiego społeczeństwa jest fantastyczny i przypomina dawne spektakle przy Placu Szczepańskim. Jako Masara, bożek wojny strącony do Piekła, też ma świetne momenty.

(Jacek Wakar, Onet Kultura)